Абвестка

 

 

 

У выпадку ўзнікнення дадатковых пытанняў будзем радыя адказаць на іх штодня з 10.00 да 18.00 па тэлефонах: +375-29-856-42-01 Міхась, Viber / WhatsApp: +375-29-632-91-29 Вераніка.
Або па электроннай пошце: prastora@prastora.by
І ў сацыяльных сетках: Facebook, уКантакце або Інстаграм.

 

 

 

Якімовіч Аляксей. Калі кукавала зязюля

Якімовіч Аляксей. Калі кукавала зязюля
5.99 р.
Вага: 360 г
Памеры: 140x220 мм



Аповесці: [для старэйшага школьнага ўзросту] / Аляксей Якімовіч. — Мінск : Звязда, 2013. — 208 с. — (Пераходны ўзрост). — Цвёрдая вокладка.

ISBN 978-985-7059-37-9

У кнігу ўвайшлі дзве прыгодніцка-гістарычныя аповесці для падлеткаў і юнакоў — «Калі кукавала зязюля» і «Панскае дзіця». Выданне вучыць любіць Радзіму, шанаваць і аберагаць сваіх родных і блізкіх. Для старшага школьнага ўзросту.

Якімовіч Алесь

ЗМЕСТ

Калі кукавала зязюля
Панскае дзіця


Аляксей Якімовіч: “Дзеля захопніцкай мэты выкарыстоўваецца ўсё, у тым ліку і царква…”

З нагоды выхаду новай кнігі “Калі кукавала зязюля” адбылася гэтая гутарка журналіста “Газеты Слонімскай” Міколы Канановіча з аўтарам Аляксеем Якімовічам.

— Аляксей Мікалаевіч, пра што расказваюць творы?

— У аповесці “Калі кукавала зязюля” расказваецца пра падзеі 16-га стагоддзя, калі ішла вайна з Масковіяй, пра імкненне маскоўцаў захапіць беларускія землі. У аснову аповесці “Панскае дзіця” пакладзена нацыянальна-вызваленчае паўстанне 1794 года ў Польшчы, Беларусі і Літве супраць царскай Расіі і Прусіі, якія ажыццявілі другі падзел Рэчы Паспалітай у 1793 годзе. Творы гэтыя патрыятычныя. Яны вучаць любіць Радзіму, шанаваць і аберагаць родных і блізкіх.

— Ведаю, што раней гэтыя аповесці ўжо друкаваліся ў перыядычных выданнях. Ці лёгкім быў іх шлях пад такую шыкоўную цвёрдую вокладку?

— Сапраўды, “Выдавецкі дом “Звязда” зрабіў цудоўную кнігу ў цвёрдым пераплёце, з густам аформленую, на добрай паперы. За гэта ім, канечне, вялікі дзякуй! А да гэтага ў твораў быў працяглы ў часе і няпросты шлях. Упершыню аповесць “Калі кукавала зязюля” надрукавалі ў часопісе “Маладосць” у 1996 годзе пад назвай “За родную зямлю”. Аповесць “Панскае дзіця” была надрукавана ў той жа “Маладосці” у 1998 годзе, а потым яшчэ друкавалася і ў “Газеце Слонімскай” у вашай ужо, газетнай рэдакцыі. Пасля гэтага я дапрацаваў стыль твораў, унёс некаторыя змяненні ў пэўныя эпізоды. У свой час я некалькі разоў звяртаўся ў так званыя дэмакратычныя арганізацыі з просьбай дапамагчы выдаць падобныя патрыятычныя творы — ніхто не адгукнуўся, не зацікавіўся!

— Адзін з галоўных герояў аповесці “Панскае дзіця” — шляхціц Канстанцін Валовіч. Чаму выбралі такое прозвішча?

— Удзельнікам нацыянальна-вызваленчага паўстання 1830 года супраць той жа Расіі быў мой зямляк — ураджэнец маёнтка Парэчча Слонімскага павета Міхал Валовіч. Гэта быў мужны і свядомы беларус, знішчаны нашымі ворагамі. Вось я і вырашыў у літаратурным творы пра крыху ранейшы, але падобны час уславіць яго. Мы павінны ведаць і шанаваць сваіх герояў.

— У аповесці “Калі кукавала зязюля” дзеянне адбываецца ў вёсцы Смаўжы і яе ваколіцах. Тут вы таксама знарок, свядома прывязалі герояў да нашай мясцовасці?

— Так. Навошта выдумляць нейкія населеныя пункты, калі існуюць сапраўдныя з гістарычным мінулым.

— Гісторыя чалавечая — гэта гісторыя войнаў, калі больш моцныя і агрэсіўныя суседзі заваёўваюць, падпарадкоўваюць сабе слабейшых. Так у свой час Вялікае княства Літоўскае аб’ядналася з Польшчай у Рэч Паспалітую, каб супрацьстаяць суседзям з Усходу і Захаду. Але праз стагоддзі Рэч Паспалітая не ўстаяла перад больш моцнымі і агрэсіўнымі на той час Расіяй, Прусіяй і Аўстра-Венгрыяй і была падзелена паміж імі. На Ваш погляд, ці змянілася сёння палітыка нашых больш моцных суседзяў у дачыненні да Беларусі?

— Абсалютна не. На нейкі час можа змяніцца толькі тактыка, а стратэгія застаецца той жа самай — захопніцкай. Дзеля захопніцкай мэты выкарыстоўваецца ўсё, у тым ліку і такая арганізацыя як царква. Адхіляючыся крыху ад тэмы нашай гутаркі, хачу сказаць, што цалкам падтрымліваю пазіцыю Мікалая Антонавіча Барысіка, якую ён выказаў у артыкуле “Мова набажэнства”, надрукаваным у “Газеце Слонімскай” 20 сакавіка. Праўда на тваім баку, Мікалай Антонавіч.

— Што ж, мне застаецца толькі падзякаваць Вам за гутарку ды пажадаць, каб маладыя чытачы кніжкі “Калі кукавала зязюля” станавіліся сапраўднымі патрыётамі Беларусі, як героі вашых твораў.

Паводле "Газеты Слонімскай", аўтар – Мікола Канановіч.


Раім таксама паглядзець:
Васючэнка Пятро. Дванаццаць подзвігаў Геракла
6.99 р.

Васючэнка Пятро. Дванаццаць подзвігаў Геракла

Пра подзвігі асілка, які змагаецца з монстрамі, ліхадзеямі, разбойнікамі і нязменна перамагае іх, аўтар распавядае ва ўласцівай яму разняволенай манеры, займальна і з гумарам. Раман змяшчае шмат цікавых звестак па міфалогіі, гісторыі, геаграфіі Старажытнай Грэцыі.

Дайнека Леанід. Назаві сына Канстанцінам
7.99 р.

Дайнека Леанід. Назаві сына Канстанцінам

У новым рамане “Назаві сына Канстанцінам” аўтар не здраджвае гістарычнай тэматыцы. Чытач перанясецца ў XV — XVI ст., у Рым, у Вялікае Княства Літоўскае, у Канстанцінопаль, які штурмуюць туркі-асманы. Заключныя сцэны рамана — славутая Аршанская бітва 8 верасня 1514 года, у якой гетман Канстанцін Астрожскі разграміў войска вялікага маскоўскага князя.

Рублеўская Людміла. Авантуры Пранціша Вырвіча, шкаляра і шпега
5.49 р.

Рублеўская Людміла. Авантуры Пранціша Вырвіча, шкаляра і шпега

У прыгодніцка-фантасмагарычным рамане Людмілы Рублеўскай, які з’яўляецца першай кнігай трылогіі, вы сустрэнецеся са збеглым вучнем Менскага езуіцкага калегіюма Пранцішам Вырвічам і доктарам Баўтрамеем Лёднікам з Полацка, якім давядзецца пабываць у сутарэннях Слуцка, Менска і Полацка, выратаваць Сільфіду, паездзіць у жалезнай чарапасе, вынайдзенай Леанарда да Вінчы, здабыць дзіду Святога Маўрыкія і неаднойчы біцца за ўласны гонар і за Беларусь. Вы пераканаецеся, што прыгоды беларускіх герояў не менш захапляльныя, чым французскіх мушкецёраў ці рускіх гардэмарынаў.

Рублеўская Людміла. Авантуры Студыёзуса Вырвіча
10.49 р.

Рублеўская Людміла. Авантуры Студыёзуса Вырвіча

Гэта другая кніга, якая расказвае пра прыгоды ў XVIII стагоддзі маладога шляхціца Пранціша Вырвіча і доктара Баўтрамея Лёдніка з Полацка. Цяпер Пранціш стаў студэнтам Віленскай акадэміі, а доктар Лёднік, былы слуга Пранціша, — суровым прафесарам гэтай акадэміі. Абодвум ліцвінам давядзецца выпраўляцца ў небяспечную вандроўку ажно ў Ангельшчыну, праз усю Еўропу, ажыўляць ляльку-аўтамат па імені Пандора, забіваць сапраўднага цмока, уцякаць ад чумы, зарабляць грошы ў лонданскім байцоўскім клубе і выблытвацца з магнацкіх інтрыгаў вакол трона Рэчы Паспалітай...