Пазьняк Зянон. Добрая фатаграфія

Пазьняк Зянон. Добрая фатаграфія
15.90 р.
Вага: 1470 г
Памеры: 210x280 мм



Фотаальбом. – Гародня – Wroclaw : Гарадзенская бібліятэка, 2012. Цьвёрдая вокладка.

У кніжнай серыі "Гарадзенская Бібліятэка" пабачыла свет новая кніга Зянона Пазьняка - "Добрая фатаграфія".

Кніга складаецца з 56 эсэ на 239 старонках пра фатаграфіі з краінаў Еўропы і Амерыкі ад сярэдзіны 19 ст. да нашых дзён. Гэтай кнігай Зянон Пазьняк прэзентуе сябе як мастацтвазнаўца, дасведчаны фатограф і праваднік у свет прыгожага.

"Добрая фатаграфія" кніга вельмі інтымная. Пазьняк адкрывае ёй частку сябе, сваёй натуры. Гэтая кніга будзе цікавая і прыхільнікам Зянона, і тым, хто працуе над стварэннем яго псіхалагічнага партрэта. Гэта кніга для тых, каму цікава глянуць на свет і Беларусь у ім вачыма Зянона.

"Добрая фатаграфія" таксама ёсць своесаблівым фотападручнікам па гісторыі Заходняй цывілізацыі, якой Зянон надае сваё, уласнае тлумачэнне. Гэта кніга, дзе жывуць побач Кастусь Каліноўскі і Жаклін Кэнэдзі, Васіль Быкаў і каралева Лізавета ІІ, Рыгор Барадулін і Одры Хэпбёрн. На гэтых здымках каханне і здрада, перамогі і паразы, смерць і надзея, маладушша і геройства, наша Радзіма, якой была і якой ёсць.

"Добрая фатаграфія" таксама кніга, дзе Зянон Пазьняк дае ацэнку працам сучасных беларускіх фатографаў і журналістаў: Сяргея Грыца, Уладзіміра Кармілкіна, Антона Матолька, Андрэя Лянкевіча, Васіля Федасенкі, Віктара Драчова, Глеба Лабадзенкі, Сяргея Шапрана ды многіх іншых.

Пазьняк Зянон. Добрая фатаграфія

На старонка кнігі "Добрая фатаграфія" Зянон Пазьняк піша:

Да пачатку палітычнай дзейнасці ў мяне сабралася каля 50 тысячаў негатываў. Некалькі кніг па мастацтву і культуры (у рукапісах і чарнавіках), матэрыялы (якія, мяркую, ужо загінулі) па археалагічных раскопках Менска і мястэчак. Тое што засталося, зразумела, хутчэй за ўсё таксама загіне (а што не загіне - знішчаць). У нашым грамадстве гэта звыклая справа пры ўсіх рэжымах і акупацыях. Да знішчэння культуры і даробку жыцця трэба быць псіхалагічна падрыхтаваным, бо перманентная вайна з ардой – ідзе ўжо не на межах, яна ўнутры нас самых з таго часу як упусцілі вандроўнікаў у свой дом.

Ці шкода страціць творчы набытак сваёй працы? Шкода, вядома, але прымаю, як лёс, бо 20 гадоў таму быў зроблены выбар жыцця – за незалежнасць. З’явіўся шанец. І яго трэба было скарыстаць. Займацца палітычнай барацьбой, змагацца з камуна-маскоўшчынай і заставацца ў навуцы, у археалогіі, у мастацтве, у творчасці – было немагчыма. Тут альбо-альбо. Напісаныя і падрыхтаваныя кнігі, манаграфіі, даследванні, фатаграфіі, вершы, творчасць – усё было кінута, не азіраючыся, безаглядна. Бо калі б азірнуўся – ператварыўся б у "солевы слуп".

Пазьняк Зянон. Добрая фатаграфія