Абвестка

 

 

 

У выпадку ўзнікнення дадатковых пытанняў будзем радыя адказаць на іх з 10.00 да 18.00 па тэлефонах: +375-29-632-91-29 (Вераніка), +375-29-856-42-01 (Міхась).
Або па электроннай пошце: prastora@prastora.by
І ў сацыяльных сетках: Facebook ці ўКантакце.

 

 

 

Абвестка

Пятровіч Дзмітрый. Адзіноты пажоўклыя дні

Пятровіч Дзмітрый. Адзіноты пажоўклыя дні
5.39 р.
Вага: 200 г
Памеры: 125x170 мм



Новая кніга паэзіі лаўрэата Рэспубліканскай літаратурнай прэмі "Залаты Купідон" Дзмітрыя Пятровіча "Адзіноты пажоўклыя дні" працягвае распачатую ў першым зборніку"Белая квецень кахання" даверлівую размову з чытачом пра вечныя чалавечыя каштоўнасці — Радзіму, Маці, Дабрыню, Пяшчоту.

Адзіноты пажоўклыя дні : вершы / Дзмітрый Пятровіч.— Мінск : Звязда, 2014.— 128 с.

ISBN: 978-985-7083-54-1

Нягледзячы на даволі мінорны настрой многіх, асабліва лірычных, вершаў, нельга не адзначыць творчы рост паэта і пашырэнне яго тэматычнага дыяпазону, што, безумоўі - і заўважыць нераўнадушны чытач, якому і адрасавана гэтая кніга.

Пятровіч Дзмітрый. Адзіноты пажоўклыя дні

Дзмітрый Леанідавіч Пятровіч — паэт, празаік, кампазітар. Нарадзіўся 29 красавіка 1971 г. у г. Заслаўе Мінскай вобласці. Скончыў музычна-педагагічны факультэт, факультэт беларускай філалогіі і культуры Беларускага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта імя Максіма Танка а таксама магістратуру пры ім. Шмат гадоў настаўнічаў. Цяпер працуе вядучым стылістычным рэдактарам газеты "Звязда". Член Саюза пісьменнікаў Беларусі.

Аўтар шматлікіх публікацый у часопісах "Маладосць", "Роднае слова", "Бярозка", калектыўных зборніках, альманахах, штотыднёвіку "ЛІМ", "Краязнаўчай газеце" і іншых выданнях.

У 2010 г. убачыў свет зборнік паэзіі "Белая квецень кахання", праз два гады — кніга прозы "Белая Жанчына", адзначаная Рэспубліканскай літаратурнай прэміяй "Залаты Купідон" (2-е месца на конкурсе "Лепшы твор 2012 года"), у 2013 г. выйшла другое, дапоўненае выданне гэтага зборніка.

Аўтар больш за 100 песень на словы сучасных беларускіх паэтаў (у тым ліку на свае вершы).

ЗМЕСТ

Пакуль са мной радзіма — я жыву...

Міколу Шабовічу
Родны край
Ізноў на ўсходзе чырвань незямная
Бачу, як яблык ціха
Маей вёсцы
*** 3 крынічнаю вадою п'ю ўспаміны
Галаўнінцы
*** Цяпер тут не пачуеш салаўя
Маей матулі
Калыханка
Заслаўе
Маё Заслаўе, я заўжды з табою
Заслаўе. Узгорак-"бальнічка". Да моста
У Пралесках
Ветэранам
*** Помню ўсё
Пралескі
У Вязынцы
Міхасю Башлакову
*** Калі нарэшце кветкі адцвітаюць
*** Заплакаў май
*** Застаюцца сябры
*** Вечная з сумленнем перамова
Родная мова
*** На аркушы чысцюткае паперы
*** Колісь нехта сказаў

Шумяць асеннія бары

Вясне
*** Залатапромных струн
*** Яснаспевіцца неба
Вясна
Бярозка
*** Разгулялася ўночы маланкі каса
*** Вераснёвы ранак
*** Восень шыла сабе паліто
*** У парку гарадскім
*** Крадзецца восень ціха
*** Асенняя слота
*** Познія яблыкі ў садзе асеннім
*** Шумяць стамлёныя бары
*** Глядзіцца восень
*** Чырвонарабінны крывавіцца снег
*** Спіць пад белаю коўдрай
*** Чысціня цішыні
*** Заясенілася восеньская даль
*** У шолаху асенніх лістападаў

Калісьці ўпершыню пабачыў Вас

*** Калісьці ўпершыню
*** Хутка снег
*** А за акном пялёсткавая сцюжа
*** Я назваў цябе кветкай чароўнай
*** Дабягу да цябе
*** Іспанскі бераг цалавалі хвалі
*** Бачу зноўку цябе
*** Думак-аблокаў самотнае ззянне
*** Да мар тваіх хачу я прытуліцца
*** Ты шчаку апякла пацалункам
*** Іскрынку мы ў далонях захавалі
*** Абняўшыся, стаялі удваіх
*** Дрыжыць святло ад свечак палахліва
*** Кожны дзень з вечаровай зарой
*** Дождж змывае тлум і легкадумнасць

Адзіноты пажоўклыя дні

*** Адрамоніўся луг
*** Яшчэ адзін дзянёчак дагарэў
*** Я даўно павянчаны з табой
Мой карабель
Маме
*** Чырвоныя клёны восені
*** Ці прыйдзеш зноў ты
Пегасу
*** У нашым садзе — восені жытло
*** Сугучча дум — балюча-аднастайных
*** Не спявай, салоўка, не спявай!
*** Няма ў мяне ад вечнасці ключоў
*** Начэе туга бліскавіцамі слёз
*** На восені алтар
*** Ціхі жнівеньскі дождж за акном
*** Алеі нашы пакрывае вэлюм
*** Месяц адзінокі
*** Расстання юбілей
*** Пабеглі лёсы ў розныя бакі
*** Маўкліва паміраем у расстанні
*** У паветраных замках маіх
*** Такія раны
*** Hi сяброў, ні ворагаў — нікога
*** Мяне няма.Ты ведаеш, чаму
*** Згасае дзень
*** Чорна-белыя, стылыя дні
*** У ніклым свеце памірае лета
*** Каторы дзень жыву нібыта ў сне
*** Мяне няма. I Вас няма таксама
*** У душы — туга-сумота
*** Праз чарнахмар'е дум
*** Згас агонь
*** Ты помніш язмінавы водар кахання

Пакуль баліць душа паэта...

*** Гартаеш міжволі хвіліны
*** Залатыя імгненні
*** Дом стары сярод такога ж саду
*** Я калісь травою прарасту
*** А памяць нас з табою беражэ
Памяць
*** Ад самога сябе доўга ехаў я
*** Хімеры застылі ў вечнасці
*** Разарванымі ніткамі слёз
*** У рэзанансе вечнасці жывём
Дуб
*** Па цыферблаце стрэлка слізганула
*** Анёлаў лік у незямным блакіце
*** Заснулі мроі, сум не куралесіць
*** Знайшоў прытулак я ў пралескавым раі
*** Дзе б ні былі — а нас чакае неба
*** Вось сшытка чыстыя старонкі
*** Усе жывём пад купалам нябесным
*** Пакуль баліць душа паэта


Раім таксама паглядзець:
Шугля Уладзімір. Рытмы лёсу
4.49 р.

Шугля Уладзімір. Рытмы лёсу

Вершы вылучаюцца шчырасцю, аптымістычнасцю і жыццялюбствам. У кожным творы – душа, якая ўмее адчуваць рытмы лёсу. Не выпадкова Ігарам Лучанком ды іншымі кампазітарамі на словы У. Шуглі напісаны шэраг глыбока лірычных песень.

Сыс Сяржук. Стрэмка
4.99 р.

Сыс Сяржук. Стрэмка

Паэзія Сяржука Сыса, знаёмая аматарам з перыядычнага друку ды інтэрнету, упершыню сабраная пад адной вокладкай. Запамінальныя вобразы, элементы самабытнай міфалогіі, філасофскія і настальгічныя матывы, іронія і гумар, уласцівыя творам паэта, далучаюць чытача да непаўторнага свету лірычных перажыванняў аўтара.

6.90 р.

Савоська Павел. Апошні сезон

Аповесці, апавяданні. – Мінск: Галіяфы, 2009. – 398 с.