Абвестка

 

 

 

У выпадку ўзнікнення дадатковых пытанняў будзем радыя адказаць на іх з 10.00 да 18.00 па тэлефонах: +375-29-632-91-29 (Вераніка), +375-29-856-42-01 (Міхась).
Або па электроннай пошце: prastora@prastora.by
І ў сацыяльных сетках: Facebook ці ўКантакце.

 

 

 

Абвестка

Віняцкі Мікалай. Адзвінелі жытоў каласы

Віняцкі Мікалай. Адзвінелі жытоў каласы
3.99 р.
Вага: 120 г
Памеры: 105x165 мм



Лірыка. — Мінск : Беларускі кнігазбор, 2001. — 112 с.

ISBN 978-6638-32-1

Новы зборнік беларускага паэта Мікалая Віняцкага “Адзвінелі жытоў каласы” вельмі своеасаблівы, арыгінальны. Апроч традыцыйных вершаў і санетаў, упершыню ў літаратуры створаны вянкі: актаваў, тэрцынаў, катрэнаў, трыялетаў – экзатычных на фоне класічных жанраў. Паэт па-мастацку, выразна і вобразна дэманструе сваё бачанне рэчаіснасці, якое не пакідае веры і спадзяванняў на лепшае.

Віняцкі Мікалай


Дужасць крыла. Прадмова Казіміра Камейшы

Вершы Мікалая Віняцкага пачалі з'яўляцца ў друку не так і даўно. А ўжо сёння ён аўтар некалькіх паэтычных зборнікаў, вельмі прыязна сустрэтых чытачом ды і крытыкай, яго творы ўсё часцей і часцей пачалі з'яўляцца на старонках рэспубліканскіх газет і часопісаў. I вось перад намі новая кніга паэта “Адзвінелі жытоў каласы”... Адрэзак часу паміж папярэднім і новым зборнікам зусім жа нязначны, што сведчыць пра вялікую працавітасць і нястомнасць аўтара. Але справа не ў працавітасці. Галоўнае, каб быў добры плён. А ён у аўтара відавочны.

Даўно сціхлі і забыліся бурлівыя дыскусіі і спрэчкі пра тых жа “фізікаў” і “лірыкаў” у паэзіі. Дыскусіі амаль заўсёды безвыніковыя. А што ў паэзію сёння ўсё больш і больш ідзе тых самых “фізікаў”, з гэтым варта пагадзіцца. Вось і ён, кандыдат тэхнічных навук, геадэзіст, картограф прыйшоў да паэзіі сваімі сцежкамі-дарожкамі. А іх у яго, як ні ў кога, было аж замнога. Амаль дваццаць гадоў аддаў паходнаму шчыраванню ў тапографа-геадэзічных экспедыцыях. Жыццё ў яго сапраўды вандроўнае. Але зусім не вандроўніцкі посах уручыў яму лёс, а даў апірацца зусім на іншыя тэхнічныя прылады, надта далёкія ад паэзіі. Пройдзена ледзь не кожная пядзь зямлі беларускай і еўрапейскай часткі былога Савецкага Саюза, складзена не адна тапаграфічная карта. Начлегі ў палатках і пад адкрытым небам, дождж і снег, лёгкія паходныя сняданкі... Праўда, і тут, як задумаешся, побач з тэхнічным было многа і лірычнага, сапраўды зямнога, бо заўсёды сам-насам з прыродай, у яе, лічы, абдымках.

На тапаграфічную карту, вядома ж, не занясеш усяго таго, што схоплівалі памяць і душа. На гэты выпадак у Мікалая Віняцкага былі дзве іншыя прылады — аловак і нататнік. Туды і заносілася радкамі ўсё тое, што назапашвала ўражлівая паэтычная душа:

Незваротна ў даль гады плывуць,
Гусі чарадою пралятаюць,
У шляхі далёкія завуць... —
Крозамі ў свой вобраз урастаю,
Ім, здарожаным, адным жыву... —
У бяссонні ночы каратаю.

Той “здарожаны вобраз” — найгалоўны ва ўсёй паэзіі М. Віняцкага. I ў новай кнізе паэта знаходзіш шмат сталай разважлівасці, роздуму пра наш няпросты час, пра тое ж няпростае жыццё людзей у гэтым часе, шмат трывогі і болю за нашу будучыню. Балюча, як і ў ранейшых зборніках, гучыць тут і чарнобыльская тэма. I гэта невыпадкова. Мікалай Віняцкі сам прымаў непасрэдны ўдзел у складанні радыяцыйных карт рэспублікі, прайшоў многімі сцяжынамі чорнага забруджвання. I зноў жа, пачуцці тыя і боль на карце не змесціш, а ў сэрцы і радках яны засталіся. I не здзіўляецца паэт, а больш сцвярджае:

Запозны грай вясны птушынай
Глухім стаў, нейкім незямным,
Суладны з часам у адным:
Абсяг замглілі аблачыны...

У адрозненне ад сённяшніх маладых, якія ўпарта шукаюць новых формаў паэтычнага самасцвярджэння, Мікалай Віняцкі працуе ў традыцыйнай манеры, з добрай апіркай на фальклор, на яго матывы і інтанацыі. I прычына тут, думаецца, не ў сталым узросце паэта, а ў добрым разуменні магчымасцей таго ж фальклору і роднага слова. Можна было заўважыць і ў папярэдніх кнігах, як трывала пачувае сябе М. Віняцкі ў жанры класічнага верша, у тым жа санеце і трыялеце. Ён пайшоў за першапраходцамі, але сваёй сцяжынай, напісаўшы вянок санетаў, а потым і вянок вянкоў. А ў новым зборніку побач з вянком санетаў мы ўжо знаходзім і вянок актаваў, тэрцынаў, трыялетаў, катрэнаў. Думаю, чытача яны зацікавяць. Вядома, у кананічных рамках верша душы паэта заўсёды цесна, але смелы пошук і нястомнасць трэба толькі вітаць.

Кажуць, дужасць крыла заўсёды правяраецца ў палёце. Лёт паэтычных крылаў у Мікалая Віняцкага, як бачна па кнізе, роўны і вывераны. Пажадаем жа ім і ў далейшым дужасці.

Казімір Камейша,
лаўрэат Літаратурнай прэміі імя Аркадзя Куляшова

 

Мікалай Фёдаравіч Віняцкі Паэт. Нарадзіўся 13 красавіка 1939 года ў вёсцы Чыгірынка Кіраўскага раёна Магілёўскай вобласці. Пасля заканчэння мясцовай сямігодкі вучыўся ў Мінскім політэхнікуме.

Працоўны шлях пачаў тапографам. Без адрыву ад вытворчасці скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт, аспірантуру пры Беларускім тэхналагічным інстытуце. Усё сваё далейшае жыццё прысвяціў тапографа-геадэзічнай дзейнасці. Кандыдат тэхнічных навук па спецыяльнасці "Геадэзія". Да выхаду на пенсію працаваў галоўным рэдактарам Беларускага картографа-геадэзічнага аб'яднання "Белгеадэзія". Жанаты, мае дваіх дзяцей. Літаратурнай дзейнасцю займаўся са школьных гадоў. Сябра Саюза беларускіх пісьменнікаў.

Памёр 14 кастрычніка 2013.

Аўтар кніг паэзіі:

"Пад крылом лебядзіным…" (1996),
"Каб не пагасла зорачка надзей…" (1998),
"Загойвай боль, сінь яснавокай зоркі" (1999),
"Адзвінелі жытоў каласы" (2001),
"Залатое пачуццяў руно" (2004).


Раім таксама паглядзець:
Віняцкі Мікалай. Залатое пачуццяў руно
3.99 р.

Віняцкі Мікалай. Залатое пачуццяў руно

Пятая паэтычная кніга Мікалая Віняцкага «Залатое пачуццяў руно» ўключае новыя творы, якія вызначаюцца майстэрскім выкарыстаннем самых разнастайных класічных форм і жанраў паэзіі. Апроч вершаў аўтар увёў у сваю паэзію цэлы шэраг экзатычных на фоне традыцыйных жанраў.

Бурлак Вера. Дзеці і здані
6.99 р.

Бурлак Вера. Дзеці і здані

Новую кнігу Веры Бурлак склалі вершы, замалёўкі і п'ескі. Асобныя творы вызначаюцца іранічнай танальнасцю, разбурэннем існых літаратурных стэрэатыпаў, эксперыментальным пошукам.

Віняцкі Мікалай. Пад крылом лебядзіным…
3.99 р.

Віняцкі Мікалай. Пад крылом лебядзіным…

Паэтычны зборнік “Пад крылом лебядзіным…” з шэрагу тых кніг, якія пішуцца ўсё жыццё, калі добрым дарадцам аўтару становяцца мудрая развага, сталасць і вопыт. Шырокі выбар тэм, дакладнасць і вобразнасць слова, адметнасць мастацкага бачання суровай рэчаіснасці – усё гэта належыць па-сапраўднаму таленавітай і самабытнай паэзіі, што, несумненна, спадабаецца нават самым патрабавальным чытачам.