Абвестка

 

 

 

У выпадку ўзнікнення дадатковых пытанняў будзем радыя адказаць на іх па тэлефонах: +375-29-632-91-29 (Вераніка), +375-29-856-42-01 (Міхась).
Або па электроннай пошце: prastora@prastora.by
Ці ў сацыяльных сетках: Facebook або ўКантакце.

 

 

 

Абвестка

Вішнёў Зміцер. Замак пабудаваны з крапівы

Вішнёў Зміцер. Замак пабудаваны з крапівы
9.90 р.
Вага: 340 г
Памеры: 125x200 мм



Раман. – Мінск : Галіяфы, 2010. – 298 с. – (Другі фронт мастацтваў).

ISBN 978-985-6906-32-2

Адбываецца персаніфікацыя лірычнага героя ў аўтара і наадварот. Здзек з чытача, але і здзек з пісьменніка. Руйнаванне традыцыі і перамыванне костак штучным каштоўнасцям. Разбурэнне рамана як класічнай буйной формы. Трынаццаць частак твора "Замак пабудаваны з крапівы" – гэта, з аднаго боку, кампіляцыя асобных занатовак, замалёвак, казак, журналістыкі і бог ведама чаго, з другога – цэласны тэкст са сваёй выразнай архітэктонікай. Структура прадстаўленай кнігі будзе вымагаць ад чытача рэканструкцыі ўласных эмоцыяў і досведу. Перадусім раман Змітра Вішнёва можа выклікаць абурэнне або захапленне, але не абыякавасць. Рэкамендуецца ўсім аматарам прыгодаў.

ЗМЕСТ

частка першая
САМУРАІ І КОЗЛІКІ

частка другая
КАЗКА

частка трэцяя
МАЗГІ ВЫПІРАЛІ

частка чацвёртая
КАРЫСТАЛЬНІК: safa (12387484)

частка пятая
НА КІЛІМАНДЖАРА

частка шостая
ЮШКА

частка сёмая
П'ЯНЫЯ ПЕСНІ [КАРЫСТАЛЬНІК: safa (12387484)]

частка восьмая
СМЕРЦЬ ПАЭТА [ЯК Я РУЙНАВАЎ ПАЭТЫЧНЫ ФЕСТЫВАЛЬ "MEDANA"]

частка дзевятая
СНЫ ІМПЕРАТАРА

частка дзесятая
ПЕГАСЫ [пеас ы] [КАРЫСТАЛЬНІК: safa (12387484)]

частка адзінаццатая
СМЕРЦЬ МАСТАКА (ABSENT BELARUSIAN ART № 2]

частка дванаццатая
ЕСЦІ ПАД ПРЫМУСАМ [КАРЫСТАЛЬНІК: safa (12387484)]

частка трынаццатая
МЁРТВАЯ ЦАРЭЎНА


Фрагмент рамана


Дзецям акупантаў прысвячаецца

частка першая
САМУРАІ І КОЗЛІКІ

Усё пачалося з дзяцінства. Менавіта. У мяне была занадта вялікая галава, і яе цяжка было трымаць. Увесь час куляўся. Самыя лепшыя ўспаміны з дзяцінства – я падаю ўніз галавой. Вось тады і нараджаўся мастак. Свет я бачыў надзвычай дзіўна – перакуленым.

13.

Ну, зараз паспрабуем апісаць мяне. Як жа я выглядаў? Расцягнем восеньскі краявід на ружовыя палоскі святла і паспрабуем адшукаць гэты персанаж. (Гэта як прабегчыся басанож па ранішняй траве... ) Так-так, дзе той сямейны фотаальбом у крапінку? Дзе тыя пажоўклыя ад часу, раз'едзеныя вільгаццю і пагрызеныя пацукамі фоткі? Суб'ект-ус, варта сказаць, мае быць надзвычай унікальным... Бо я ж галоўны герой!.. Як жа сябе не любіць? Калі даводзіцца запаўзаць у скуру гэтага балвана (у патрэбным значэнні русізм-русізм!.. трэба: боўдзіла або ёлупа!), трэба любіць такім, як ёсць, самага нядобрага, самага агіднага, самага недабітага... Даводзіцца песціць яго: мыць грыбковыя пальчыкі ног, выціраць смаркаты нос, класці на каралеўскі ложак, кідаць пад святочны стол, чытаць на ноч казкі пра Шахеразаду... Так-так, якая цёплая і бліскучая на мне скура!.. (Нават ані падагравальнік, ані грэлка, ані грым не патрэбныя.) Памятаеце Джані Радары? Ага – я ўжо, як сяньёр Памідор... Запаўзаю пад сакавітую чырвоную мякаць. Не здзярэш.

Дык вось. Быў я круглым, але не тоўстым (круглым – гэта значыць, часцей за ўсё з апухлым барвовым тварам) – досыць сімпатычным, можа зрэдку з калматым шчоткападобным валоссем, мажліва, часам з бруднымі гарбузовымі зубамі... Ростам... ну, напэўна, дзесьці 173... плюс-мінус... адно мышаня. Для прыбалтыйскіх краінаў, можа, і не такі высокі, але для Менска і Берліна – падыдзе. Вядома, не дзядзя Сцёпа, але і не курдупель. Узрост мой плаваў нібы шхуна. Можна было даць і 25 гадоў, можна было і 35. Усё залежыла ад колькасці прынятага алкаголю...

Так, магчыма, скура героя да мяне і прырасла... Але прозвішча аўтара кнігі зараз з героя мы зрэжам. Хопіць. Былі ўжо суслікі, былі і вычварэнцы з вішнёвым абліччам. Даволі... У нашага героя і так хапае маньяцкага. Не варта аўтару ў яго ператварацца. Хто жа я? Я. Я – гэта я! Завуць мяне – Сафа. Націск, калі ласка, на першы склад!.. Альбо цалкам Сафеній (націск пераходзіць на літару "е") Бурштын... Такое дзіўнае імя мне далі бацькі з нагоды звычайнай сафы... Чаму? Зачыналі мяне на ёй, там раптоўна і нарадзілі... І калі мая геніяльная галоўка выходзіла з маці, і калі тая рассоўвала ад болі свае белыя ногі, і калі ейным крыкам быў разрэзаны пакой, у той момант і была нечакана і зруйнаваная сафа. Яна, як высветлілася, была не трывалай і развалілася. Ушчэнт. (А можа мяне спалохалася?) Гора майму бацьку!.. Але ў гонар гэтай падзеі мяне па-мастацку і абазвалі Сафам! Што ў сваю чаргу, напэўна, і прадвызначыла маю ролю ў мастацкім і літаратурным свеце. А чаму Бурштын? А халеры яго ведае. Ад бацькі дасталося. Былі ў нас усе спакон веку Бурштынамі. Мо хто з продкаў прыгожым і жоўтым быў ці гандляваў гэтымі самымі бурштынамі – адкуль я ведаю?

(Пачуў дзіўны голас: Ну, прывітанне, мастак! Прывітанне, галоўны герой рамана! Прывітанне, яйкападобная пачварына! У цябе доўгая дарога, вялікія перамогі, неверагодныя прыгоды і кароткае жыццё, бо калі ты не трапіш пад звонкі трамвай, з табой ўсё адно здарыцца нешта кепскае. Апрыёры – павінна здарыцца. Бо такія неўраўнаважаныя асобы, як ты, не могуць інакш. Яны не здольныя паміраць ад самоты і старасці. Такіх людзей немагчыма ўявіць нямоглымі ў інваліднай калясцы. Яны гараць ярка, але і хутка. І апошнія крокі іх актыўнай дзейнасці знікаюць у цемрачы чырвонымі светлякамі ці фосфарнымі зайцамі.)

Па маім твары прапоўз белы вусень... за ім праслізгацела заклапочаная п'яўка. "Фу, – я выцер насоўкай срэбныя кропелькі поту з мармуровага лба, – Галасы, галюцынацыі – трэба менш піць. Нашто я ўчора высмактаў пляшку таго ўзбекскага каньяку? Небарака... Так не толькі пячонка ператворыцца ў катлету, сэрца – у варанае яйка, але і ў вар'ятню хуценька пабяжыш да братоў па-розуму. Уражанне, што пабачыў сябе ў крывым люстэрку... Ы-ы-ы-ы... Звонкія трамваі – звонкія трамваі... Танкі-шманкі..." Я выцягнуў з рабой бульбіны відэлец і пачаў ім прымервацца да свінога філе.

(Як раптоўна зноўку пачуў дзіўны голас: Эй ты, боўдзіла гароднае, ты чаго на лірычнага героя імя па бацьку начапіў? Ты, што не беларус? Ды паглядзі на сябе ў крывое люстэрка... Паглядзі!.. Паглядзі ўважліва!.. Бачыш – не беларус... Разрэз вачэй у цябе не той – не беларускі... Ты жа азіят! Маскаль – ты надабіты!.. І ўвогуле, што за Мар'я Сяргееўна з грушкамі ў цябе выплывае напачатку твора?.. Ты б яшчэ пра Аляксандра Рыгоравіча з гарбузамі напісаў... Разумнік... Хаця што з цябе возьмеш: маскаль – ён і ў Афрыцы маскаль... Вітальевіч... Сафа Вітальевіч Бурштын... Блін...)

Я сплюнуў... Вось, яны нацыяналістыячныя выбрыкі (ці мо беларутэнскія якія?)... У героя беларускі пашпарт ёсць? Ёсць. Там што напісана? Правільна!.. У сінім пашпарце – на тым, дзе квітнеюць каласы, свецяцца сцягі і зорачка, – напісана: ВІТАЛЬЕВІЧ!!! А каму не даспадобы – пайшлі да дупы! У постсавецкай краіне жывём, зрэшты... Нефіг тут нам навязваць дробнабуржуазны нацыяналізм... Культурную традыцыю, разумееш, развялі... Спадар... Спадарыня... Гаспадар... Гаспадыня... Фіг вам з макам!.. І камера з халоднай падлогай!.. А свіное філе – мне!.. З гэтымі думкамі я злосна ўтыркнуў відэлец у свіное філе і пачаў яго пілаваць ножыкам...

(Дагрызаючы філе, я заўважыў пад суседнім часопісным столікам скурчанага жоўтага карліка... Такі брыдкі чалавечак... Во, блін... Адкуль ён узяўяся?.. "Гэй, ты! – кажу, – Гэта ты на мяне тут трындзеў?" Маўчыць, паскуда... Я працягваю: "Ты, шыбздзік недароблены, Леніна на цэнтральнай плошчы бачыў? Стаіць? Так – стаіць. Ну, дык не выёжвайся... Добрай раніцы, таварыш!")

Зміцер Вішнёў нарадзіўся ў 1973 г. ў Дэбрацэне (Вугоршчына), вывучаў філалогію і журналістыку ў Менску і Маскве. Піша вершы, прозу, крытыку, займаецца жывапісам. Да 2006 года быў кіраўніком перформарнага праекта "Спецбрыгада афрыканскіх братоў". Аўтар кніг: "Шматбаковы тамтам" (1998), "Тамбурны маскіт" (2001), "Трап для сусліка, альбо Некрафілічнае даследаванне аднаго віду грызуноў" (2002), "Верыфікацыя нараджэння" (2005), "Фараон у заапарку" (2007). У Берліне выйшла кніга па-нямецку "lch sitze im Koffer" (2006). У 2006 годзе атрымаў стыпендыю Literarisches Collogium (Берлін, Нямеччына). У 2111 годзе атрымаў стыпендыю Homines Urbani (Villa Decius, Кракаў, Польшча). Удзельнік шматлікіх міжнародных паэтычных фестываляў і кангрэсаў. Перакладзены больш чым на дваццаць моваў..


Раім таксама паглядзець:
Гаўф Вільгельм. Халоднае сэрца
6.49 р.

Гаўф Вільгельм. Халоднае сэрца

Два творы на адным дыску: знакамітая казка клясыка сусьветнае літаратуры Вільгельма Гаўфа ў перакладзе аднаго з самых вядомых беларускіх пісьменьнікаў новае генэрацыі Альгерда Бахарэвіча з камэнтарамі і ПАСЬЛЯМОВАЙ – новым Альгердавым раманам пра прыгоды нікому не вядомага перакладніка, які падчас працы над казкай сам становіцца пэрсанажам дзіўнай, містычнай гісторыі...

Календа Сяргей. Помнік атручаным людзям
4.99 р.

Календа Сяргей. Помнік атручаным людзям

Апавяданнi, мiнiяцюры. – Мінск: Галіяфы, 2009. – 188 с. – (Другі фронт мастацтваў).

Талстоў Аляксей. Бег
2.67 р.

Талстоў Аляксей. Бег

Раман. — Мінск: Галіяфы, 2008. — 200 с. — (Другі фронт мастацтваў).